Gwiazdy tańczą na wszystkim, co się da, a śpiewać każdy może

Programy rozrywkowe. „Koło fortuny” odeszło w zapomnienie, „Idź na całość” mimo swojej popularności, zeszło z anteny. „Familiada” nie jest już tak atrakcyjna jak kiedyś, o ile kiedykolwiek była atrakcyjna, ale przyznajmy- każdy z nas chciał kiedyś wystąpić tam ze swoją rodziną. „Czar par” pamiętają nawet dzieci, dla których prawdziwym wydarzeniem było, kiedy rodzice pozwolili im doczekać do późnej godziny i obejrzeć ten show. I mimo swojej płytkości, te programy były naprawdę kultowe i każdy potrafi wymienić przynajmniej jeden tytuł któregoś z nich. Teraz? Teraz wszystko zaczyna się ze sobą zlewać i nie wiemy dokładnie, o co w tym wszystkim chodzi. Rodziny zamiast wybrać się na długi spacer czy chociażby na lody, zbierają się w dużym pokoju i oglądają te odmóżdżające teleturnieje, programy rozrywkowe. Wszystko błyszczy, wszystko jest wspaniale, wszyscy są piękni i młodzi, mają tyle talentów i tyle wdzięku! Tańczymy, śpiewamy, mamy talent, uśmiechamy się do was, nasi drodzy widzowie. Kto będzie wygranym, a komu uda się przejść do kolejnego etapu? Ktoś w końcu wygrywa, dostaje samochód albo walizkę pieniędzy i dziękuje wszystkim serdecznie. I tak w kółko, mamy wrażenie, że do końca naszych dni powstawać będą kolejne części tych kolorowych bzdur. Bo tak je nazywamy, a jednak nie odrywamy wzroku od ekranu telewizora. Kochamy to. To taka mała odskocznia od naszego szarego żywotu. Jednak prawda jest taka, że to wszystko jest nic nie warte. Zwykłe marnowanie prądu na włączanie telewizora. Zwykłe marnowanie czasu na rozrywkę, która karmi nasze mózgi plastikową pożywką. Tak dobrze byłoby wrócić do dawnych czasów, kiedy „Randka w ciemno” była prawdziwym hitem, chociaż w bardzo marnej oprawie, ale była bardziej autentyczna niż dzisiejsze programy, w których dzieje się tak wiele, że nie dzieje się nic, a wszystko ma otoczkę świata wielkich-małych osobowości. Małych- bo tak naprawdę większości tych ludzi nie kojarzymy z wielkich osiągnięć, ale z wielkich skandali. Czy musimy być częścią tego?